يادداشت سفرنامه‌هاى ونيزيان در ايران از اولين سفرنامه‌هايى است كه شركت انتشارات خوارزمى ( 1349 ) منتشر كرده است . چاپ دوم اين سفرنامه به سبب كوشش فراوان در تنقيح آن ( مقدمهء مترجم بر چاپ دوم ) مدتها به تأخير افتاد . درين چاپ نهايت كوشش شده است كه گره‌هاى ناگشوده باز شود ؛ به‌طورى كه اگر قرار باشد اصل انگليسى ( كه اساس اين ترجمه است ) دوباره چاپ انتقادى شود ، ناچار اين ترجمه بايد يكى از متون اساس آن باشد . آقاى منوچهر اميرى پس از سالها تلاش ، متنى اصلاح شده را در اختيار ناشر گذاشت كه اصلاحات آن در دو بخش بود : يكى كلمات منفردى كه در متن اصلاح شده بود ( با اين فرض كه نظم حروفچينى بهم نخورد ) ، و ديگرى اصلاحات چندسطرى ، كه در انتهاى كتاب با عنوان تعليقات منظّم شده بود . در آغاز ، كوشش شد كه اصلاحات ياد شده با استفاده از حروفچينى چاپ اول متن كتاب صورت انجام پذيرد ، اما متأسفانه پس از سالى كوشش در مونتاژ كتاب ، با شواهد فراوان ، آشكار شد كه اين تلاش عبث است : اصلاحات صورت گرفته موردى بود ، و در همهء كتاب اعمال نشده بود . اگر مىخواستيم اين موارد را در سراسر كتاب اعمال كنيم ، استفاده از حروفچينى سابق غيرممكن مىشد . ازين‌رو تصميم به حروفچينى مجدد گرفتيم ، ولى مىبايست كتاب بر اساس اصلاحات آقاى اميرى ، ويراسته شود و سپس حروفچينى دستى گردد . اين تصميم در سالهايى گرفته شد كه از سويى در برنامهء آينده‌نگرى نزديك ، تبديل حروفچينى دستى به كامپيوترى ، قرار داشت ؛ و از سوى ديگر دستگاههايى